Met knalrode wangen, zweterige handjes en een ietwat paniekerige blik kijk ik de kassière beschamend aan. Een blik naar links, een blik naar rechts, heeft iemand het gezien? Zelfs al zou dat niet zo zijn, inmiddels moeten ze wel kijken. De huidige staat waarin ik nu namelijk verkeer trekt hoe dan ook bekijks. Sta ik dan, met mijn fancy quinoa salade in de ene hand en kokoswater in de ander, midden in de rij voor de AH TO GO. Even snel wat te snaaien halen, dat was het idee. Dat het verschrikkelijk helse apparaat genaamd pinapparaat het daar vervolgens niet mee eens was stond dan weer niet op de planning. Hoe durft ‘ie! Geen saldo. En dan te bedenken dat het pas de 19e is, nog 5 (4, in het geval van de Stufi!) dagen wachten tot ik weer zorgeloos met de pinpas kan zwaaien. Zucht. Ben ik de enige die toeleeft naar Uitbetaaldag?

DE 24 UUR VAN EEN BLOGGER

Laatst las ik in een onderzoek dat bijna driekwart van de bevolking de exacte datum weet dat het salaris gestort wordt. En wist je dat ruim de helft van Nederland iets extra’s koopt op de dag dat het inkomen gestort is? Vrouwen scoren hier overigens hoger dan mannen, wat maar weer blijk uit –ja dit is me dus écht gebeurd- mijn eigen bovenstaande ervaring. Als ik dát nou had geweten..  Toch ligt het bij mij iets lastiger, mijn Uitbetaaldag is namelijk niet op een vaste dag! Een werkdag ziet er voor mij niet uit als een 9-uurige kantoorbaan: de 24 uur die ik per dag tot mijn beschikking heb bestaat uit zo’n 5 uur slaap, 3 uur eten, een uurtje sporten en 15 uur schrijven, bloggen of mails beantwoorden. Hierdoor zijn de opdrachten die ik binnenkrijg altijd op een andere dag van de maand volbracht en liggen ook de Uitbetaaldata weer mij-len-ver uit elkaar. Niet zo gek dus, dat ik zo nu en dan met een rooie boei voor de kassa van de AH TO GO beland. Oeps.

IMG_20150129_172032

HET LEED DAT SNEAKERVERSLAVING HEET

Bovenstaand voorval heb ik dus als student helaas iets vaker meegemaakt dan een gemiddeld mens lief is. Of dat komt omdat ik dan écht helemaal niets verdien? Absoluut niet. Wat het dan is? Dat onderwerp ligt iets gevoeliger. Ik geef mijn voeten er graag de schuld van. Zij verwachten namelijk dat ik ze zo nu en dan –en met zo nu en dan bedoel ik váák- trakteer op een nieuw huisje. Je weet wel, als compensatie tegenover de lelijke, verrotte schimmeltenen die al dat hardlopen ze bezorgt. Mijn uitbetaaldag wordt vrijwel gelijk op dag nummer één gespendeerd aan nieuw schoeisel en dan het liefst alles wat Nike, Adidas of Asics heet. Af en toe wat All Stars zijn ook van harte welkom, maar over het algemeen geef ik de voorkeur aan zo veel en zo gek mogelijk. Van die lekkere patroontjes waarbij de mensen op straat je nog zo’n 5 seconden extra aanstaren. Je voeten, althans.

YOUR PAYDAY

Heb jij net zo’n gat in je hand als ik? Of spaar je juist alles weg? In dat laatste geval hoor ik vooral héél graag jouw big secret.  Tot die tijd kun je me hoogstwaarschijnlijk vinden in een winkel waar ze –jawel- sneakers verkopen. Gossie mijne. Misschien moet ik toch maar eens een bezoekje wagen aan een shopaholic praatgroep.

Hoe ga jij om met #Uitbetaaldag? Deel me jouw laatste aankoop via Instagram, Facebook of Twitter en gebruik #Uitbetaaldag! Vind ik leuk, dan voel ik me niet zo schuldig.

Liefs,

Lau

Advertorial

Dit vind je misschien ook wel interessant: